Waarschuwing! probeer dit niet thuis!

Rond mijn tiende jaar zaten mijn ouders in een echtscheiding procedure. Ik begreep dat ze uit elkaar gingen. Daar lag ik helemaal niet wakker van en het was een goede manier om van die eeuwige ruzies af te komen waar ik wel van wakker lag. Veilig weggekropen onder het bed van mijn oudere zus. Nadat mijn vader uit huis was hadden we maar weinig geld. Mijn moeder werkte in een kas om wat bij te verdienen en we aten wel eens een week brood met alle varianten met eiergerechten. Aan het eind van de week werd het droge brood met het laatste ei een wentelteefje. Op zo'n wentelteefje dag kwam ik op het desastreuze besef dat ik heel gelukkig en tevreden was ondanks dat we leefden op bijstandsniveau. Geld en geluk stonden los van elkaar! Gevaarlijk!
Een paar jaar later speelde ik in een bandje. We kwamen door het het hele land en maakten zelfs een singeltje. Ik zag dat het op deze manier in de belangstelling staan en het een beetje overweg kunnen met een gitaar een voorspelbare aantrekkingskracht op de meisjes had en het ego van de bandleden en van anderen in vergelijkbare situaties behoorlijk deed groeien. Mijn conclusie was dat alleen die meisjes echt leuk zijn die mij willen als ik niet in de belangstelling sta, geen gitaar speel en geen gel in mijn haar heb en ik mijn ego thuis kan laten. Vul voor gitaar grote auto, dikke baan of belangrijke maatschappelijke positie in en je begrijpt dat ik menig avondje alleen doorbracht. Sukkel!
Tijdens mijn tijd op de universiteit nam ik deel aan een cursus filosofie en management.
Op een dag kwam er een meneer uit de praktijk. Hij was bedrijfsfilosoof bij Phillips, tegenwoordig zal dat wel coach of adviseur heten om ons te adviseren. Het eerste wat hij wist te vertellen; vraag een hoog uurtarief voor je werk want naarmate dat hoog is zullen ze wat je te vertellen hebt serieus nemen en je voorstellen ook eerder implementeren. Ze hebben er immers stevig voor betaald! Mijn studiecollegas hebben de cursus afgemaakt ik ben meteen opgestapt. Stom!
Tot heden op de dag heb ik in mijn leven per maand nooit meer geld gehad dan rond het bijstandsnivea of ietsje meer en muziek vindt ik nog steeds heel belangrijk.
In tegenstelling tot veel anderen luister ik dan heel goed naar de teksten en die gaan welk genre je ook neemt toch vaak over "domme" dingen.
Geluk, hoop en liefde.

Groet
Tot de volgende blog
Carlo