Deze week zijn we buiten bezig. Hier en daar op de rij moet er een nieuwe plant bij. Dat is op plekken waar vorig seizoen geen nieuwe scheut bijgegroeid is omdat de moederplant niet gezond genoeg is geweest. We binden de planten vast aan de draad en toppen ze.
We hebben inmiddels hulp van twee poolse jongens die nieuwe druppelslang erbij leggen en dan gaan we de planten aanbinden en bijmesten. De afgelopen weken en komende weken zijn erg druk en vooral stressig. We merken dat stress zeer vermoeiend is en vooral onstaat door onbegrip in de communicatie met anderen of de communicatie met jezelf. Soms is de miscommunicatie bewust en bedoeld om te versluieren en soms zitten er emoties tussen die de helderheid aantasten ondanks de beste bedoelingen. Het wordt tijd dat we het ritme van de planten weer overnemen en de meningen de mening laten.
Om ons huis hebben volgens mij twee kwikstaarten hun paradijsje gevonden. Zij hebben geen last van enige vermoeidheid en fladderen kwiek voor ons ramen op en neer. Brutaal lief kijken ze bij ons naar binnen en zijn voor geen niks niet bang. Laat staan voor die wat vermoeid ogende mensen. Ze lijken te zeggen; laat los, laat los en vlieg mee. Ze hebben gelijk en hoeven het niet te krijgen. Geluksvogels!
Groet
Carlo
Geen opmerkingen:
Een reactie posten