Laatst kregen we weer een magazine in de bus over maatschappelijk verantwoord ondernemen.In dat magazine over de juiste verhouding tussen de drie P,s wordt elk jaar een top honderd gepubliceerd van personen die volgens die club de grootste bijdrage hebben geleverd of leveren aan het mvo ondernemen in nederland. Wat ons opvalt in de samenstelling van de lijst is dat vertellen hoe je duurzaam zou moeten ondernemen blijkbaar hoger gewaardeerd wordt dan daadwerkelijk de mouwen op stropen en duurzaam gaan ondernemen. De beste stuurlui staan ook hier graag aan de wal. Met droge voeten, een waarschijnlijk relatief riante beloning en zich koesterend in de schijnzekerheid van intellectuele discoursen. Wij waarderen hun bijdragen zeer maar praatjes vullen nu eenmaal geen gaatjes. Behalve natuurlijke die je kunt vullen als je een plaatsje hebt verworven in dit circuit.
Het is ongetwijfeld zwaar en vermoeiend en zal hier en daar aanzet kunnen geven tot gewenste dan wel noodzakelijke maatschappelijke veranderingen maar de grootste bijdrage aan hoe je het anders zou willen is zelf die verandering zijn. Dat is naar mijn ervaring helemaal niet gemakkelijk, onzeker en vaak eenzaam maar het is ook niet niks om je los te maken en in beweging te komen.
Wat me echter opvalt dat veel mensen die hun mondje roeren hun in actie komen uitstellen met elk nieuw gezichtspunt, het ontbreken van zgn. wetenschappelijk bewijs, teveel idealisme of te weinig zgn. realisme en of de stugge weerbarstigheid van de minder opgeleide massa.
Ik zou zeggen ga zo door maar besef dat het antwoord niet bestaat, de toekomst onzeker is, niet alles wetenschappelijk te bewijzen is of bewezen hoeft en dat we in spannende tijden leven maar ook niets te verliezen hebben.
Groet
Carlo
Frambozenweekend 2010
Zondagmorgen 11 juli met z'n allen aan het frambozenontbijt
Geen opmerkingen:
Een reactie posten